Ανακοινώσεις

ATHENS VOICE

 

_MG_9648.jpg

ΤΕΥΧΟΣ702

ΒΙΒΛΙΟ

15.05.2019 | 16:21

Ο Γιάννης Καλπούζος και η ψυχή του Πόντου

Μια συγκλονιστική συνέντευξη με αφορμή τη συμπλήρωση των 100 χρόνων από τη γενοκτονία των Ποντίων και το βιβλίο «σέρρα, η ψυχή του Πόντου»

Κέλλη Κρητικού

Μια συνέντευξη με τον Γιάννη Καλπούζο με αφορμή την επανακυκλοφορία σε συλλεκτική έκδοση του εμβληματικού του έργου «σέρρα, η ψυχή του Πόντου», εκδόσεις Ψυχογιός

Στις 19 Μαΐου συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γενοκτονία των Ποντίων και επανακυκλοφορεί σε συλλεκτική έκδοση το εμβληματικό έργο «σέρρα, η ψυχή του Πόντου» του Γιάννη Καλπούζου. Με αφορμή αυτή τη θλιβερή επέτειο, ο συγγραφέας μας ανοίγει την ψυχή του και μας αφοπλίζει.

Τρία χρόνια μετά την έκδοση του βιβλίου σας «σέρρα, η ψυχή του Πόντου» (εκδ. Ψυχογιός), επανακυκλοφορεί σε μια συλλεκτική έκδοση που συμπίπτει με τη συμπλήρωση των 100 χρόνων από το ξεκίνημα της δεύτερης φάσης της γενοκτονίας των Ελλήνων από τον Μουσταφά Κεμάλ. Τα συναισθήματά σας;
Ανάμεικτα. Χαίρομαι που το «σέρρα» άγγιξε χιλιάδες απαιτητικών αναγνωστών και έτσι δόθηκε η ευκαιρία της συλλεκτικής έκδοσης. Η πνευματική συνοδοιπορία είναι το ζητούμενο στη λογοτεχνία κι αυτό επετεύχθη. Συνάμα, καθώς ανατρέχω νοερά σ’ αυτή την τραγική εποχή, βιώνω ξανά την οδύνη, όπως συνέβη και κατά την έρευνά μου και τη συγγραφή του μυθιστορήματος. Μοιραία κουβαλώ τους κατατρεγμούς, τα πάθια και τους καημούς των ηρώων μου, αλλά και των πραγματικών προσώπων που υπέστησαν τα δεινά της γενοκτονίας επί Νεότουρκων και στη συνέχεια επί Κεμαλιστών.

Ποιο ήταν το στοιχείο εκείνο που κέντρισε την πένα σας και αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τους Έλληνες του Πόντου; 
Το ενδιαφέρον μου για τον ελληνισμό στα απόμακρα γεωγραφικά σημεία, καθώς και η επιθυμία μου να μιλήσω μέσα από το χθες για το σήμερα και να λειτουργήσουν τα δεινά των Ποντίων, σε σχέση με το γεγονός ότι κατάφερναν να σηκώνουν ξανά και ξανά το κεφάλι ύστερα από τους αλλεπάλληλους κατατρεγμούς, ως σημείο αναφοράς και φωτεινό παράδειγμα για τους σύγχρονους Έλληνες. Συνάμα μου δινόταν η ευκαιρία να μιλήσω για πλείστα άλλα θέματα, όπως το αγρίμι που κρύβει μέσα του ο άνθρωπος, το τυφλό μίσος και την ανθρωπιά, την απληστία και τη μοχθηρία, την αποτίμηση κάτω από ανώμαλες συνθήκες της ανθρώπινης ζωής, και τόσα άλλα.

Μέσα από την ενδελεχή έρευνά σας για όσα συνέβησαν, υπάρχει κάποια ιστορία που σας άγγιξε βαθιά και έχει χαραχθεί ανεξίτηλα στη μνήμη σας; 
Είναι πάρα πολλά. Να αναφέρω τα παιδιά που σκότωναν οι τσέτες του Τοπάλ Οσμάν έξω από την Κερασούντα χτυπώντας τα κεφάλια τους στα βράχια. Όπως και η σκηνή που, λόγω της πείνας κατά τους εκτοπισμούς, δυο κορίτσια έφαγαν τα βυζιά της νεκρής μητέρας τους και στη συνέχεια πέθαναν κι εκείνα.

Οι στοχασμοί με τους οποίους ξεκινάει κάθε κεφάλαιο του βιβλίου τι σηματοδοτούν για εσάς;
Τη φιλοσοφική θεώρηση του κειμένου, το καταστάλαγμα της σκέψης, καθώς συμπυκνώνουν το καθαυτό αλλά και το διαχρονικό νόημα όσων ακολουθούν σε κάθε κεφάλαιο. Θα μπορούσαν να σταθούν οι εν λόγω ρήσεις και μόνες τους ως αποφθέγματα ή στοχασμοί.

Η αναγνώριση της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου αποτελεί ένα αγκάθι. Η «σέρρα» είναι μια μυθιστορία που βασίζεται σε ιστορικά γεγονότα και στοιχεία, η οποία όμως κατορθώνει να μην πυροδοτήσει το μίσος για τον τουρκικό λαό. Πώς καταφέρατε να τιθασεύσετε τα συναισθήματά σας και να μείνετε συνεπής στον πυρήνα της πλοκής, που είναι ο ίδιος ο άνθρωπος; serra
Υπηρέτησα την κοσμοθεωρία μου και συγχρόνως την αλήθεια, όπως και σε όλα μου τα βιβλία.Πρέπει να παλεύει κανείς με τις προκαταλήψεις του, με τα ιστορικά μυθεύματα, με το ίδιο το συναίσθημά του, το οποίο πολλές φορές οδηγεί σε λανθασμένα συμπεράσματα. Πουθενά στον κόσμο δε φυτρώνουν μόνο λουλούδια ή μόνο αγκάθια. Οι σχέσεις καλής γειτονίας τόσο στον Πόντο όσο και στη Μικρά Ασία μαρτυρούνται από χιλιάδες πρόσφυγες. Κατέγραψα τα εγκλήματα, αλλά και την ανθρωπιά. Εστίασα στους πραγματικούς φταίχτες και απέφυγα τις συλλήβδην κατηγορίες και αφοριστικές αναφορές. Αναμφίβολα πρέπει να αναγνωριστεί παγκοσμίως η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Όμως εάν στόχος μας μέσω της αναγνώρισης είναι να υψώσουμε το μίσος απέναντι στον τουρκικό λαό, τότε τραβάμε σε λάθος πορεία. Αυτό πάσχισα να καταστεί διακριτό και μέσα από το «σέρρα».

Άραγε γινόμαστε σοφότεροι μέσα από τις ήττες σε προσωπικό ή σε εθνικό επίπεδο; Δυστυχώς όχι, πλην ελαχίστων περιπτώσεων σε ατομικό επίπεδο. Ωστόσο θα έπρεπε να γινόμαστε σοφότεροι. Να μαθαίνουμε από τα παθήματά μας. Η άγνοια, η ημιμάθεια, η μη νηφαλιότητα και το απερίσκεπτο το οποίο μας χαρακτηρίζει, δεν επιτρέπει αφενός να αποδεχτούμε ότι για τις ήττες μας φταίνε πολλάκις οι αδυναμίες μας, αφετέρου να αντλήσουμε από εκεί σημαντικά διδάγματα. Να ερευνήσουμε,πρωτίστως, πώς φτάσαμε στην εκάστοτε ήττα.

Θεωρείτε πως στις μέρες μας η ανθρωπιά και η φιλευσπλαχνία τείνουν να εξαλειφθούν; 
Δεν νομίζω, τουλάχιστον όσον αφορά την Ελλάδα. Ασφαλώς υπάρχει υποχώρηση, όχι όμως δραματική. Δυστυχώς ό,τι φωνάζει και σηκώνει κουρνιαχτό, διαμορφώνει ψευδή εικόνα. Αυτό θαρρώ συμβαίνει και στις μέρες μας. Προβάλλεται ό,τι κραυγάζει και προκαλεί, το αισθητικά ευτελές, η άγρια και η τραγελαφική όψη της καθημερινότητας, και αποσιωπάται η καλή της πλευρά. Για παράδειγμα, η εκκλησία έρχεται στην επικαιρότητα όποτε προκύψει κάποιο σκάνδαλο ή όποτε αναμειγνύεται ή την αναμειγνύουν στα πολιτικά θέματα, ενώ τίποτε δεν ακούγεται για το τόσο σημαντικό φιλάνθρωπο έργο της. Πόσο μάλλον για την προσφορά της μέσω του παραινετικού και παρηγορητικού λόγου. Το αυτό ισχύει –η αποσιώπηση του κοινωνικού έργου –και για τόσους άλλους φορείς ή και για την πλειονότητα των πολιτών.

Είναι σημαντικό για τη νέα γενιά να γνωρίζει το παρελθόν της χώρας; Τις μαύρες σελίδες της ιστορίας μας, τα εύκολα και τα δύσκολα που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν οι πρόγονοί μας; 
Κάπου στο «σέρρα» αναφέρεται: «Κοιτάς μπροστά όταν δεν ξεχνάς από πού έρχεσαι». Το σήμερα είναι κτισμένο και με υλικά του χθες και όλα διαμορφώνουν το αύριο. Εάν οι νέοι μας αποκοπούν από τις ρίζες τους, θα γίνουν κισσοί και θα ψάχνουν στηρίγματα στα κλαδιά των ξένων. Ήδη συμβαίνει. Ωστόσο υπάρχουν ακόμη αναχώματα και μας συγκρατούν από την ολοσχερή καταστροφή. Έχουμε πίσω μας τρεισήμισι χιλιετιών Ιστορία και καλούμαστε αφενός να την υποστηρίξουμε, αφετέρου να αντλήσουμε από εκεί κάθε καλό στοιχείο και δύναμη για να δούμε το αύριο πιο αισιόδοξα και δημιουργικά. Ανατρέχοντας στις σελίδες της Ιστορίας που αναφέρετε, θα πατήσουν πιο γερά στα πόδια τους.

Η πνευματική καλλιέργεια αποτελεί τη μεγαλύτερη ελπίδα στο σκοτάδι που τείνει να κυριαρχήσει στη σύγχρονη κοινωνία σε πολλά επίπεδα; 
Είναι η μοναδική ελπίδα. Μόνο ο καλλιεργημένος άνθρωπος, ο οποίος και στοχάζεται, μπορεί να σταθεί ως αντίπαλο δέος απέναντι σε κάθε μορφής βάρβαρη εξουσία και να χαράξει άλλα πρότυπα και αξίες ζωής. Να σταθεί όρθιος απέναντι στον γενικό κατήφορο. Η πνευματική καλλιέργεια αποτελεί και ύψιστη πολιτική πράξη. Αλλά και σε αυτό που ονομάζουμε κομματική πολιτική, μπορεί να παρέμβει ουσιαστικά αναδεικνύοντας άξιους εκπροσώπους.

Ποίηση και λογοτεχνία. Δρόμοι παράλληλοι ή υπάρχουν σημεία σύγκλισης και επαφής; 
Όλα είναι λόγος. Συμπλέκονται, αγκαλιάζονται, τραβούν και διαφορετικούς δρόμους είτε ως προς τη διαδικασία της συγγραφής είτε ως προς το αισθητικό και θεματικό αποτέλεσμα. Σε κάθε περίπτωση τα ενώνει ο έρωτας για τη γλώσσα, εκεί όπου περικλείεται ο πολιτισμός μας, η Ιστορία, η συνέχεια της φυλής μας, η παράδοση, μέχρι και οι νοοτροπίες και οι συμπεριφορές μας.

Ποιο ποίημά σας θα επιλέγατε για τη «σέρρα», για να αποτίσετε έναν φόρο τιμής στους Έλληνες του Πόντου;

_mg_9299
Την περιγραφή του χορού Σέρρα από το μυθιστόρημα στη σελίδα 357, είναι ποίημα από μόνης της. Παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα: «…Σιωπή και κρότος εκεί. Ραγισματιές, μπόρες, τραντάγματα, γκρεμίσματα και αγναντέματα κατά τον ξάστερο ουρανό κάποια ξέγνοιαστη βραδιά. Εκεί η μάνα, ο κύρης, ο πάππος κι η λυκομάνα, συγγενείς, αδέλφια και φίλοι, το στασίδι και το λιβάνι της εκκλησιάς. Εκεί το φίλιωμα, η έχθρα, το σκιάξιμο και η περηφάνια, πάθια, κρίματα, βάσανα, πόθοι κι αγάπες μυστικές, αμολόγητες…»

Ποιος θεωρείτε πως είναι ο ρόλος του ιστορικού μυθιστορήματος στην εποχή μας; Ταυτόσημος με κάθε λογοτεχνικό έργο. Επιπροσθέτως συμβάλλει στη διατήρηση και λειτουργία της κοινωνικής και ιστορικής συλλογικής μνήμης. Το καλό ιστορικό μυθιστόρημα αναπλάθει πιστά ολόκληρες εποχές, μεταφέρει γνώση και διδάγματα, αποκαθιστά αλήθειες, γκρεμίζει μυθεύματα τα οποία μας έχουν διαμορφώσει, ενώ πάντα πατάει στο χθες και μιλά για το σήμερα. Μπορεί στον τεχνολογικό και στον βιοποριστικό τομέα να άλλαξαν πολλά, όμως τα της ψυχής και του λογισμού ελάχιστα έχουν μεταβληθεί στο πέρασμα των αιώνων. Γι’ αυτό ο Όμηρος, ο Πλάτωνας ή ο Αριστοτέλης και τόσοι άλλοι της αρχαιοελληνικής γραμματείας παραμένουν επίκαιροι διαχρονικά.

Ποιοι Έλληνες η/και ξένοι συγγραφείς επηρέασαν τα βήματά σας στον χώρο της λογοτεχνίας; 
Ενσυνείδητα και ως άμεση επιρροή κανείς. Απεναντίας με επηρέασαν όλα τα αναγνώσματά μου, με την έννοια ότι και η ανάγνωση γίνεται βίωμα για τον καθένα μας. Ωστόσο διηθήθηκαν και ζυμώθηκαν μέσα μου, μεταβολίστηκαν, με αποτέλεσμα να μην είναι ευδιάκριτο τι ακριβώς και πώς μπόλιασε τη γραφή μου.

Τι σας φοβίζει περισσότερο σήμερα; 
Tο τυφλό μίσος και η αγριότητα του παγκόσμιου καπιταλισμού, ο οποίος πυροδοτεί ως παρενέργεια τη νέα έξαρση του ναζισμού.

Ποια είναι τα άμεσα σχέδιά σας; 
Να ολοκληρώσω το μυθιστόρημα που γράφω εδώ και ενάμιση χρόνο, με χρονικό ορίζοντα κυκλοφορίας τον Μάρτιο του 2020. Παρεμπιπτόντως, με αφορμή την έκδοση του συλλεκτικού «σέρρα» οργανώνουμε στον Ιανό της Αθήνας στις 12 Ιουνίου, Τετάρτη, στις 8.30 μ.μ. μια εκδήλωση με αναφορές στη γενοκτονία των Ποντίων και κυρίως με ανάγνωση αποσπασμάτων και ερμηνεία τραγουδιών του Πόντου και της Μικράς Ασίας.

ATHENS VOICE

 

 

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ «ΓΙΝΑΤΙ»

Γιάννενα, Πέμπτη 22 Μαρτίου 2018, 20:30, Πνευματικό Κέντρο Δήμου Ιωαννιτών, αίθουσα Πυρσινέλλας, Αγίας Μαρίνας 55.

Άρτα, Παρασκευή 23 Μαρτίου 2018, 21:00, αίθουσα Μουσικοφιλολογικού Συλλόγου Σκουφάς.

Αθήνα, Τρίτη 27 Μαρτίου 2018, 20:30, Ιανός, Σταδίου 24.

Βόλος, Τετάρτη 28 Μαρτίου 2018, 20:30, θέατρο Αχίλλειον.

Κατερίνη, Πέμπτη 29 Μαρτίου 2018, 20:30, Βιβλιοπωλείο Νέστωρ.

Θεσσαλονίκη, Παρασκευή 30 Μαρτίου 2018, 19:00, αίθουσα εκδηλώσεων βιβλιοπωλείου Public, Τσιμισκή 24.

1 ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑΝΝΕΝΑ

2 ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΑΡΤΑ

3 ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΑΘΗΝΑ ΙΑΝΟΣ

4 ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

19 ΜΑΙΟΥ ΚΟΡΙΝΘΟΣ

24 ΜΑΙΟΥ ΠΑΤΡΑ

25 ΜΑΙΟΥ ΑΙΓΙΟ

26 ΜΑΙΟΥ ΝΕΑ ΜΑΚΡΗ

 

5 ΙΟΥΝΙΟΥ ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ

 

 

6 ΙΟΥΝΙΟΥ ΠΑΓΚΡΑΤΙ

 

 

Κατάθεση ψυχής από έναν αναγνώστη.
Πριν από λίγες μέρες έλαβα στο mail μου την επιστολή του Δημήτρη Χρονάκη, την οποία και παραθέτω (με την άδειά του φυσικά), ευχαριστώντας τον και δημόσια για τα τόσο επαινετικά του λόγια.
Δε συνηθίζω να κοινοποιώ όσα μου γράφουν κατ’ ιδίαν οι αναγνώστες των βιβλίων μου. Όμως λαβαίνοντας την παραπάνω επιστολή, έτρεξε συνειρμικά ο νους μου σε κάτι που περιλαμβάνεται στο νέο μου μυθιστόρημα που πρόκειται να εκδοθεί τον Απρίλη:
«Δεν είχε ψηθεί τόσο στη ζωή, η δόλια, ώστε να κατέχει τα πολυδαίδαλα μονοπάτια της ψυχής. Να κατανοήσει ότι το κακό πέφτει όπως το λάδι στο νερό και πάντα στέκεται στην κορφή. Ότι και να ‘ναι ολάκερο το κορμί σου γερό, όταν πονά το δόντι εκεί γυροφέρνει η γλώσσα και ο νους. Ότι βρίσκονται πεντακόσιοι άνθρωποι να σε παινέψουν, ξεπετάγεται και κάποιος να σε κακολογήσει κι εσύ τρώγεσαι με τι αράδιασε εκείνος, ο ένας, λησμονώντας τους πολλούς και τα εγκωμιαστικά τους λόγια. Δε νογούσε πως δε συνταιριάζεται εύκολα στη ζυγαριά της ψυχής η δύναμη του κακού με του καλού. Ότι απαιτείται παίδεμα χρόνων και μαστοριά για να τα καταφέρεις».

Με αφορμή το εν λόγω απόσπασμα, και την επισήμανση του Δημήτρη Χρονάκη «ΑΞΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΠΟ ΜΑΣ Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ», σκέφτηκα: Γιατί να μην προβάλλεται και η επαινετική φωνή; Μήπως από μόνοι μας, στο όνομα της όποιας συστολής, δεν επιτρέπουμε να μπει στη ζυγαριά ο έπαινος;

Έτσι απλά, κι επειδή η επιστολή του Δημήτρη Χρονάκη με συγκίνησε ιδιαίτερα, αποφάσισα να τη μοιραστώ μαζί σας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έζησα χάρη στο «σέρρα» πολύ έντονα φορτισμένες συγκινησιακά στιγμές, με κορυφαία αυτή της δεκάχρονης Καλλιόπης Αβραμίδου στην Πτολεμαΐδα, της δισέγγονης του δάσκαλου Σπύρου Παπαδόπουλου∙ συμπαραστάτη και τροφοδότη των ανταρτών του Πόντου.
Ακολουθεί η επιστολή του Δημήτρη Χρονάκη:

ΑΞΙΟΤΙΜΕ ΚΥΡΙΕ ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΛΠΟΥΖΟ
Ονομάζομαι ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΧΡΟΝΑΚΗΣ, είμαι 64 ετών –συνταξιούχος πολιτικός μηχανικός, και διαμένω μόνιμα στο ΗΡΑΚΛΕΙΟ της ΚΡΗΤΗΣ
Επικοινωνώ μαζί σου μετά το τελείωμα του βιβλίου σου «ΣΕΡΡΑ -Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ» και είμαι έμπλεος θετικών και ευγενικών συναισθημάτων, και με δεδομένο ότι είναι το Τέταρτο κατά σειρά ΒΙΒΛΙΟ ΣΟΥ που έχω διαβάσει μετά το «ΙΜΑΡΕΤ» «ΑΓΙΟΙ ΚΑΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ» «ΟΥΡΑΝΟΠΕΤΡΑ», και όντας σε ένα κλίμα χαράς και ευχαρίστησης , κλίμα αποδοχής επιβράβευσης θαυμασμού και παραίνεσης- θέλησα να σου το μεταφέρω (χρησιμοποιώ ενικό λόγω του ότι είμαι 7 χρόνια μεγαλύτερος σου ηλικιακά ).
Είμαι ένας ποιοτικός και απαιτητικός αναγνώστης βιβλίων, που στα 14 χρόνια μου πρωτοδιάβασα το βιβλίο ΘΑΥΜΑ του συμπατριώτη μου οικουμενικού μέγιστου Έλληνα ΝΙΚ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ «Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΞΑΝΑΣΤΑΥΡΩΝΕΤΑΙ» που με κατέκτησε με μάγεψε και με έφερε σε επαφή με τη σοβαρή λογοτεχνία. Έτσι με κέρδισε το καλό βιβλίο.
Έκτοτε έχω αφιερώσει στη ζωή μου χιλιάδες ώρες στο διάβασμα, σε βιβλία φιλοσοφίας ιστορίας, επιστήμης, ψυχολογίας, και λογοτεχνικά μυθιστορήματα των κλασικών Ελλήνων και ξένων λογοτεχνών, και τελικά κατέληξα εδώ και περίπου 10 χρόνια να διαβάζω αποκλειστικά και μόνο ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ, γιατί αυτό το είδος λογοτεχνίας έχει στέρεο έρεισμα, τα πραγματικά- ιστορικά αυθεντικά γεγονότα, πάνω στα οποία κτίζεται η γραφή και η αφήγηση, και όχι τις μυθοπλασίες η στα προσωπικά βιώματα κάθε συγγραφέα.
Επισκέφθηκα τότε, το πλέον σοβαρό βιβλιοπωλείο της πόλης μου και του ζήτησα ένα καλό ιστορικό μυθιστόρημα και μου πρότεινε το ΙΜΑΡΕΤ, έκτοτε σε ανακάλυψα και σε διαβάζω.
Και δεν το μετάνιωσα γιατί μετά τα τέσσερα αυτά βιβλία η αναγνωστική και λογοτεχνική μου ταπεινή εμπειρία σε ανακηρύσσει ΠΡΩΤΟΜΑΣΤΟΡΑ, κατά κράτος νικητή και ιδανικό εκπρόσωπο του συγκεκριμένου, είδος στην Ελλάδα.
Χειρίζεσαι δύσκολες ιστορικές περιόδους, ιδίως τα χρόνια οθωμανικής κατοχής, με μαεστρία με ιδιαίτερο σεβασμό και προσοχή στην ιδιαιτερότητα, μειονότητα, θρήσκευμα και καταγωγή, και εκτιμώ ιδιαίτερα το ότι κρατάς ισορροπία στις ανθρώπινες σχέσεις με δικαιοσύνη χωρίς να καλλιεργείς εμπάθεια, χωρίς προκατάληψη χωρίς εθνική η θρησκευτική μισαλλοδοξία, δίνοντας ιδιαίτερη αξία στον παράγοντα – ΑΝΘΡΩΠΟ- ανθρωπιά
Το ίδιο ύφος και ήθος συνάντησα και σε μια Τουρκάλα συγγραφέα ( γι’ αυτό το αναφέρω) ονόματι ΣΑΜΠΑ ΑΛΤΙΝΣΑΗ, στο βιβλίο της «ΚΡΗΤΗ ΜΟΥ» ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ από τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ. Αναζήτησε το, αξίζει τον κόπο, είναι μικρό αλλά δίκαιο, ευγενικό, και ισορροπημένο, δυνατό συναισθηματικά, που ειδικά εμένα
ως κρ-η-τικο ( εδώ έγινα κρ-ι-τικος) με άγγιξε, ειδικά επειδή είναι από την άλλη πλευρά του ΑΙΓΑΙΟΥ, και έχει για αυτό ιδιαίτερη και βαρύνουσα σημασία.
Το ένα σου βιβλίο, εξελικτικά, καλλίτερο από το άλλο, ειδικά το διάβασμα του «σέρρα» ήταν τόσο γλαφυρό και ευχάριστο, που ενώ ήθελα να το καταπιώ, να το τελειώσω σε 3 μέρες, το τράβηξα πάνω από μήνα γιατί ήθελα να μην τελειώσει (όπως το καλό γλυκό κουταλιού της μαμάς, που το τρώγαμε σαν παιδιά λίγο –λίγο, να μην τελειώσει με μιας, για να κρατήσει η γλύκα στο στόμα μας πολύ χρόνο )… έτσι ήθελα να έχω όχι τρεις αλλά τριάντα τρεις μέρες γλυκές ευχάριστες , και αποδοτικές!!!!!
Με ταξίδεψες σε όλο τον Πόντο και ας μην έχω πάει ποτέ μου, έζησα όλες τις κακουχίες και τα βάσανα αυτού του λαού ( που λίγοι γνωρίζουν ), φώτισες μια άγνωστη πτυχή αυτής της μαύρης ιστορικής περιόδου, μέσα από την τρυφερή ιστορία σου, που τόσο αριστοτεχνικά αφηγείσαι, και περιγράφεις, γι’ αυτό σου απονέμω τον τίτλο του ΠΡΥΤΑΝΗ της αφήγησης.
Με ικανοποίησαν ιδιαίτερα οι στοχαστικοί φιλοσοφημένοι πρόλογοι στην αρχή του κάθε νέου κεφαλαίου, που είναι συμπυκνωμένος σοφός λόγος, – ψήγματα χρυσού σε ένα αλαβάστρινο ψηφιδωτό – σοφά αποστάγματα , σε ηδύποτα ανάγνωσης και γνώσης.
Ξεχώρισα ιδιαίτερα, και με συνεπήρε αφάνταστα, η περιγραφή σου στο χορό -σέρρα -( όνομα του βιβλίου) σελ. ( 357-59 ) όπου οι αντάρτες Πόντιοι χορευτές σου με τους μουζικάντηδες, σιγά αλλά σταθερά και εμπνευσμένα, ανεβαίνουν, σε μια ψυχική ανάταση, και αίρονται σε επίπεδο έκστασης σωματικής και ψυχικής, ενώνουν τα επίγεια με τα επουράνια, ακουμπούν ή πλησιάζουν το μεταφυσικό –το θείο, το ανυπέρβλητο, ένιωσα να με αγγίζει αυτή η μέθεξη της ψυχής τους, σαν να συμμετείχα κι εγώ άθελά μου σε αυτήν την χορευτική εκστατική ιερή μυσταγωγία . –εκεί κατάλαβα γιατί ο χορός σέρρα είναι -η ψυχή του Πόντου, -γιατί βάφτισες έτσι το βιβλίο σου – σε ευχαριστώ για αυτό που ένιωσα !!!
ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ και να μας χαρίζεις διαμάντια και ρουμπίνια στο ιστορικό μυθιστόρημα, και στην ελληνική λογοτεχνία.
Όλοι θα κερδίσουν κανείς δεν πρόκειται να χάσει .
– ΑΞΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΠΟ ΜΑΣ ……. Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ –
Υ.Γ – μετά την ανωτέρω κατάθεση ψυχής, νοιώθω ότι δικαιούμαι την επόμενη φορά, στην προσφώνηση μου, να σε αποκαλώ ΦΙΛΕ ΓΙΑΝΝΗ η αδελφέ ΚΑΛΠΟΥΖΟ, αυτό μου βγαίνει αυθόρμητα από μέσα μου, και έτσι ένοιωθα και νοιώθω όταν διαβάζω
τον αγαπημένο μου ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ.
Το κύριος και το αξιότιμος προφανώς παραμένουν ως εκτίμηση, και σεβασμός στο πρόσωπό ΣΟΥ ιδιότητες που δικαιωματικά έχεις κατακτήσει στη υπόληψή μου ως συγγραφέας.
ME EKTIMHΣΗ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟ
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΧΡΟΝΑΚΗΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛ.

Φωτογραφία του Yiannis Kalpouzos.

 

Έκδοση 9 Νοέμβρη 2017.

Ο τόμος «Ποίηση 2000-2017» του Γιάννη Καλπούζου περιλαμβάνει σε επανέκδοση τις συλλογές: «Έρωτας νυν και αεί» και «Το παραμιλητό των σκοτεινών Θεών», επιλεγμένα και επιμελημένα ποιήματα από τη συλλογή «Το νερό των ονείρων», καθώς και 50 νέα ποιήματα ως ξεχωριστή ενότητα με τίτλο «Νυχτέρι».

ΠΟΙΗΣΗ

 

 

 

SOMEBODYΣτις 27 Απρίλη 2017 κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός η συλλογή διηγημάτων του Γιάννη Καλπούζου με τίτλο: «Κάποιοι δεν ξεχνούν ποτέ», η οποία θα παρουσιαστεί στον Ιανό (Σταδίου 24, Αθήνα), Τρίτη, 2 Μάη, 8:30 μ.μ. με τη συμμετοχή της Θεοδώρας Σιάρκου, της Έφης Καραγιάννη και του Ηπειρώτικου μουσικού σχήματος «Λαλητάδες». Πρόκειται για δεκαεννιά διηγήματα και μία σύγχρονη παραλογή, για τον έρωτα, τον γενέθλιο τόπο ως παντοτινή πατρίδα, τις αποχρώσεις των ονείρων, την εξουσία της φήμης, την τραγικότητα της μοναξιάς, την κοινωνική μειονεξία, τους «επικίνδυνους» ποιητές, το βάπτισμα στο αίμα της τέχνης, τα θηρία που μας τρώνε ψυχή, νου και κορμί, τη θεά φύση και τη γυναίκα-ζωή. Τα 18 από τα παραπάνω διηγήματα είχαν κυκλοφορήσει το 2002 από τις εκδόσεις Κέδρος με τίτλο: «Μόνο να τους άγγιζα». Ωστόσο έχουν ξαναδουλευτεί στο σύνολό τους, τόσο ως προς τη γλώσσα, όσο και ως προς αρκετά σημεία της πλοκής τους.

 

ΚΑΛΠΟΥΖΟΣ

Αρέσει σε %d bloggers: