ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

 

Τραγούδια


«Ο Λύκος» μουσικό σχήμα Κρανίδες από cd «Ο λύκος» Στίχοι: Γ Καλπούζος Μουσική: Μιχίλ Χόλαντερς

Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου

Στίχοι: Γιάννης Καλπούζος
Μουσική: Χριστόφορος Γερμενής
Ερμηνεία: Γλυκερία

 

Βρεγμένο ρούχο η μοναξιά μου
Καθώς βαθαίνει η νύχτα
Την άλλη όψη της καρδιάς μου
Όσο κι αν έψαξα δεν βρήκα
Βρεγμένο ρούχο η μοναξιά μου
Που το φορώ και στάζει
Το μόνο που ‘μεινε κοντά μου
Το δρόμο που ‘φυγες κοιτάζει
Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου
Και το `χεις πάρει μακριά
Φόρεσες τον ήλιο στο λαιμό σου
Κι εδώ δεν ξημερώνει πια
Στην ανεμόσκαλα του πόνου
Κι απόψε ανεβαίνω
Μια σπίθα στη βροχή του χρόνου
Πάλι ξεχνάς πως περιμένω
Στην ανεμόσκαλα του πόνου
Χωρίς φιλί και χάδι
Σε μια γωνιά αυτού του κόσμου
Πώς να τ’ αντέξω το σκοτάδι

 

Άλλα ήταν τα όνειρά μου

Στίχοι: Γιάννης Καλπούζος
Μουσική: Χριστόφορος Γερμενής
Ερμηνεία: Γιώργος Λιανός

Ήτανε ο δρόμος μας μικρός
σαν το στενό της γειτονιάς σου
και μια λεωφόρος ο καπνός
που περπατάω μακριά σου
που περπατάω μακριά σου
Άλλα ήταν τα όνειρά μου
άλλα ήθελες εσύ
μια στιγμή στην αγκαλιά μου
μόνο βρέθηκαν μαζί
Άλλα ήταν τα όνειρά μου
άλλα ήθελες εσύ
ήταν θάλασσα η καρδιά μου
μα δεν ήσουνα νησί
Κόπηκε η ζωή μας σαν χαρτί
και πίσω πια τι να σε φέρει
έστειλα τη νύχτα να σε βρει
κι αυτή μου είπε δε σε ξέρει
κι αυτή μου είπε δε σε ξέρει

 

Αν μ’ αγαπάς

Στίχοι: Γιάννης Καλπούζος
Μουσική: Πρόδρομος Τροχίδης
Ερμηνεία: Ελένη Πέτα

 

 

Η καρδιά, νύχτα που ζητά
Απ’ τα δυο σου χείλη μια πινελιά
Τρυφερά, λόγια σαν φτερά
Όπως ο αέρας μπλέκει στα μαλλιά
Αν μ’ αγαπάς, αν νοιάζεσαι
Για μένα να το λες
Δε φτάνει να με σκέφτεσαι
Δε φτάνει να με θες
Νερό που χάνεται οι όμορφες στιγμές
Κι ο χρόνος που δεν πιάνεται δε δίνει δυο ζωές
Τριγυρνάς, σαν πουλί πετάς
Πάνω απ’ τη ζωή μου και δε σταματάς
Βιαστικά, πάλι με φιλάς
Σαν το δαχτυλίδι μ’ έχεις που φοράς

 

Πρέβεζα στα Γιάννενα

Στίχοι: Γιάννης Καλπούζος
Μουσική: Παναγιώτης Στεργίου
Ερμηνεία: Οπισθοδρομικοί

 

 

Ζωγραφίζω ένα φεγγάρι
και ταξίδια πάλι ξεκινώ
Ψάχνω μέσα στο σκοτάδι
δρόμους να ‘ρθω να σε βρω
Στο βιβλίο που διαβάζεις
μια σελίδα να γινώ κι εγώ
δίχως να τα καταλύεις
τα άγγιγμα σου να ριγώ
Πάει και έρχεται η καρδιά μου
απ’ την Πρέβεζα στα Γιάννενα
και η ζήλια μ’ έχει κάνει
χίλια δυο κομμάτια γυάλινα
Να `χα του ουρανού τα μάτια
να κρυφτείς ποτέ να μην μπορείς
κι άλλο να μην αμφιβάλλω
αν τους όρκους σου τηρείς
Τι κι αν το καταλαβαίνω
μακριά σου δεν μπορώ να ζω
Τ’ άρωμα σου ανασαίνω
σ’ ένα γράμμα ερωτικό

 

Για σένα

Στίχοι: Γιάννης Καλπούζος
Μουσική: Θοδωρής Λαχανάς
Πρώτη εκτέλεση: Ζωή Παπαδοπούλου
Στο βίντεο η Ελένη Πέτα στο θέατρο Πέτρας

 

Στα μάτια έχεις μια φωτιά, που την καρδιά μου καίει
κι όποια βροχή με συναντά, αλλάζει δρόμο χάνεται
και κάθε νύχτα τ’ όνειρο, σε φυλακή χορεύει.
Στα μάτια έχεις μια φωτιά, που θέλει από μένα
να ‘μαι καπνός και άνεμος, κορμί που όλο φλέγεται
κι εγώ σ’ αυτή την πυρκαγιά να νοιάζομαι για σένα.
Για σένα τώρα μόνο ζω
και τυραννιέμαι
πνίγομαι απ’ τον καημό
μα δε σ’ αρνιέμαι
ε, ε, κύματα σηκώνω
ε, ε καίγομαι και λιώνω.
Αλλού κι αν στέλνω την καρδιά κι αλλού τα δυο μου μάτια
μπαίνεις στου νου μου τα στενά. σε δρόμους και περάσματα
υφαίνεις νύχτες γύρω μου και σκοτεινά φεγγάρια
Μου λεν οι φίλοι πως θα ‘ρθει η ώρα να ξεχάσω
όλα θα σβήσουν γρήγορα σαν βήμα μες στην έρημο
μα εγώ σ’ αυτή την έρημο και τη ζωή θα χάσω.

 

Γιατί πολύ σ’ αγάπησα

Στίχοι: Γιάννης Καλπούζος
Μουσική: Ορφέας Περίδης
Ερμηνεία: Ορφέας Περίδης, Σωκράτης Μάλαμας, Μανώλης Λυδάκης

Στης μοναξιάς το δέντρο κάθισα
και δίψασα και ρίζωσα.
και τίναξα τα φύλλα του
και τον κορμό του ασήμωσα.
Γιατί πολύ σ’ αγάπησα
γιατί δεν αγαπώ εμένα.
γιατί ζωή δεν κράτησα
κι αυτή την άφησα σ’ εσένα.
Στης μοναξιάς το δέντρο κάθισα
το χάραξα και μάτωσα.
περίσσευαν τα χέρια μου
και για κλαδιά του τα ‘δωσα.

 

Δέκα μάγισσες

Στίχοι: Γιάννης Καλπούζος
Μουσική: Θοδωρής Λαχανάς
Ερμηνεία: Γιάννης Σαββιδάκης

 

Στης καρδιάς στους διαδρόμους
στης ανατολής τους δρόμους
μ’ έμαθες να περπατώ
Και ζωγράφισα τη νύχτα
στο κορμί σου και την ήπια
πιο πολύ να ζαλιστώ
Δέκα μάγισσες τα δάχτυλά σου
δυο φωτιές τα χείλη τα γλυκά σου
ακροβάτες του ονείρου
ποταμόπλοια του Νείλου
Του κορμιού σου την πιρόγα
μες στου έρωτα τη φλόγα
μ’ έμαθες να οδηγώ
Το φιλί να μη σωπαίνει
κόμπους στο καημό να δένει
όνειρα να κυνηγώ

 

Λυγμών καρπός

Στίχοι: Γιάννης Καλπούζος
Μουσική: Ορφέας Περίδης
Ερμηνεία: Ορφέας Περίδης

 

Πίσω απ’ του νου μου το λευκό
και την ηχώ του χρόνου
δίδυμη νύχτα το κακό,
που πυρπολεί το φως μου
θειάφι μυρίζει το νερό,
σκουριά κυλάει στο αίμα
το μόνο που `χω καθαρό
είν’ το δικό σου βλέμμα.
Εγώ λυγμών καρπός,
εγώ ματαίων κόπος
εγώ ο άκτιστος ναός,
εγώ κρανίου τόπος
κι εσύ της γης πνοή
το πρωινό του Απρίλη
με των ονείρων το φιλί
μου γλύκανες τα χείλη.
Όλου του κόσμου τα δεινά
νιώθω δικά μου χρέη,
σαν ασκητής που τυραννά
το σώμα που δεν φταίει
Μ’ ακολουθούν βαριές σκιές
και μια σιωπή που καίει
μόνο από τα χείλη σου ότι λες
σαν αεράκι πνέει.

 

Εχθρός ο πόνος

Στίχοι: Γιάννης Καλπούζος
Μουσική: Χριστόφορος Γερμενής
Ερμηνεία: Γιώργος Λιανός, Γιάννης Καψάλης

Όλος ο κόσμος νύχτα κ δρόμος
Στα δυο σου μάτια μοιάζει
Λίγα τα λόγια σαν χελιδόνια
Μες στην βροχή κ το χαλάζι
Μες στην βροχή κ το χαλάζι
Μα μην θαρρείς πως είναι εχθρός ο πόνος
Ξαναγεννιέται ο άνθρωπος σαν μένει μόνος
Μα μην θαρρείς πως είναι εχθρός ο πόνος
Ξαναγεννιέται ο άνθρωπος σαν μένει μόνος
Φεύγει η αγάπη μένει το δάκρυ
Κανείς δε σου μιλάει
Φύλο το σώμα
Πέφτει στο χώμα
Κ ο βοριάς που θα το πάρει
Κ ο βοριάς που θα το πάει
Όλος ο κόσμος νύχτα κ δρόμος
Στα δυο σου μάτια μοιάζει

 

Κύκλος

Στίχοι: Γιάννης Καλπούζος
Μουσική: Χριστόφορος Γερμενής
Ερμηνεία: Γλυκερία

 

Με κυνηγά το παρελθόν μου
σε ό,τι κάνω και ότι πω
εκείνο ορίζει το παρόν μου
κι εσύ που ζεις μαζί μ’ αυτό
Σαν λαβωμένο το φεγγάρι
με βλέπει απ’ τον ουρανό
κι η νύχτα σκύβει να με πάρει
σε ένα σπίτι αδειανό
Η ζωή μου ένας κύκλος
που `χει κέντρο
τη σκληρή σου την καρδιά, καρδιά μου,
και γυρίζω όπως ο ίσκιο
πάντα γύρω απ’ τη δική σου την τροχιά
Τίποτα δεν έχει αλλάξει
κι ας έχεις φύγει από καιρό
πολύ βαθιά μ’ έχεις χαράξει
με το δικό σου σ’ αγαπώ

 

Μαζί σου ή πουθενά

Στίχοι: Γιάννης Καλπούζος
Μουσική: Sebnem Fereh
Ερμηνεία: Ραλλία Χρηστίδου

Εδώ, για τους φόβους σου μιλάς
κι αλλού γελάς, γελάς.
Εδώ σαν σύννεφο ξεσπάς
κι αλλού μετά γυρνάς.
Πού πας;
Σε σένα έχω πει το αληθινό,
το ακριβό
της καρδιάς μου, το ναι.
Σε σένα που `χω βρει τον μαγικό,
τον ουρανό
κι ας λείπεις απ’ το μπλε.
Κι ας με βρίσκει το πρωί,
μες τον πυρετό.
Να ελπίζω πως θα ‘ρθεις μ’ έναν άλλον εαυτό.
Μαζί σου ή πουθενά,
η ζωή μου ειλικρινά,
τελειώνει και ξεκινά, με σένα.
Μαζί σου ή πουθενά
κι ας το ξέρεις πως με πονά,
που δεν το πες μια φορά, για μένα.
Εδώ, για τα δύσκολα μιλάς
κι αλλού γελάς, γελάς.
Εδώ, που τα όνειρα φοράς
τον χρόνο σου μετράς.
Που πας;
Σε σένα έχω πει το αληθινό,
το ακριβό της καρδιάς μου, το ναι.
Σε εσένα που περνώ σαν δρόμο εγώ,
μοναδικό
κι ας μη με δεις ποτέ.
Έτσι όπως σε κοιτώ
και σ’ ακολουθώ,
με το βλέμμα της καρδιάς κάθε ώρα και λεπτό.

 

Με της πυρκαγιάς τα χέρια

Στίχοι: Γιάννης Καλπούζος
Μουσική: Παναγιώτης Στεργίου
Ερμηνεία: Νίκος Νομικός

 

Ρίχνει χιόνι στο φεγγάρι
μοναξιά πουλάν τα ξενυχτάδικα
και αγέρας δεν φυσάει να σκορπίσει
όλα σου τα άδικα
Με της πυρκαγιάς τα χέρια
αν σ’ αγκάλιασε άλλος πες μου
να του κάρφωνες μαχαίρια
και να σ’ αγαπάει πες μου
Σπέρνει πόνο το σκοτάδι παγωνιά
κυλάει στα πεζοδρόμια
και η νύχτα έχει πάρει της καρδιάς σου
όλα τα προνόμια

 

Με το ραβδί του Μωυσή

Στίχοι: Γιάννης Καλπούζος
Μουσική: Θοδωρής Λαχανάς
Ερμηνεία: Γιάννης Σαββιδάκης

 

Αν ήμουν καταιγίδα που θέλει ο έρωτάς σου
τα σύννεφα θα είχες παντοτινά δικά σου
θα γίνονταν ξανά μερόνυχτα κατακλυσμός
να μοιάζει η αγκαλιά μου του Νώε γυρισμός
Με το ραβδί του Μωυσή
χτυπώ τον βράχο της καρδιάς σου
γλυκό νερό, γλυκό κρασί
να πιω μια νύχτα τα φιλιά σου
Αν ήμουνα το κύμα που λούζει το κορμί σου
τη θάλασσα θα είχες ολόκληρη δική σου
θα έφερνα κοντά, κοντά σου τον ωκεανό
να θέλεις στο δικό μου να μείνεις ουρανό

 

Μου λείπουνε τα μάτια σου

Στίχοι: Γιάννης Καλπούζος
Μουσική: Θοδωρής Λαχανάς
Ερμηνεία: Ελένη Πέτα

 

Μέρα τη μέρα πέρασαν χρόνια
Μέρα τη μέρα και φέραν χιόνια
χιόνια που κρύβονται στις λέξεις πνίγονται
μα θες με ‘πιάσαν οι βροχές
Μου λείπουνε τα μάτια σου
που δεν τα διάβασα
υπάρχει πάντοτε έλεγα καιρός
Μου λείπουνε τα όνειρα
Που δεν τ’ αγκάλιασα
και της ψυχής σου ο πυρετός
Ώρα την ώρα σε ξαναβρίσκω
Ώρα την ώρα σ’ ανακαλύπτω
Μπαίνω στο αίμα σου
Κοιτώ το βλέμμα σου
Σιωπές, ταξίδια και φωνές

 

Να ‘σουν θάλασσα

Στίχοι: Γιάννης Καλπούζος
Μουσική: Χριστόφορος Γερμενής
Ερμηνεία: Νατάσσα Θεοδωρίδου-Σαρμπέλ

Δε σ’ άφηναν τα πέλαγα
να ‘ρθεις στα δυο μου χέρια
πιανόσουν απ’ τα σύννεφα
σκαρφάλωνες στ’ αστέρια
και μου ‘λεγες.. και μου ‘λεγες
Να `σουν θάλασσα, να μην σ’ άλλαζα
Να ’σουν πάντοτε δική μου
Και ’γω τα `βαλα
με την θάλασσα
Και `συ θύμωσες μαζί μου
Δεν ήθελες απάνεμο
λιμάνι για ν’ αράξεις
περίμενες τον άνεμο
μαζί του να πετάξεις
και μου ‘λεγες.. και μου ‘λεγες

 

Να σκεπαστείς με όνειρα

Στίχοι: Γιάννης Καλπούζος
Μουσική: Χριστόφορος Γερμενής
Ερμηνεία: Γιώργος και Σταύρος Μυλωναδάκης

Τα μάτια που δεν βλέπονται συχνά
Τα κλέβουν πάντα άλλα μάτια
Στου φεγγαριού την σκοτεινή πλευρά
Το γράφει κι έγινα κομμάτια
Να σκεπαστείς με όνειρα
Απόψε μην κρυώσεις
Και τα φιλιά που σου ‘δωσα
Σεντόνια να τα στρώσεις
Να σκεπαστείς με όνειρα
Κι εγώ μαζί σου θα ‘μαι
Σαν την βροχή θα έρχομαι
Μην ξεχάσεις θα φοβάμαι
Τη μια τα μάτια καίνε σαν φωτιές
Την άλλη δάκρυα τις σβήνουν
Μες στο μυαλό μου εικόνες απ’ το χθες
Μακριά να φύγω δεν μ’ αφήνουν
Να σκεπαστείς με όνειρα . . .

 

Σαν αετός θα σηκωθώ

Στίχοι: Γιάννης Καλπούζος
Μουσική: Χριστόφορος Γερμενής
Ερμηνεία: Κώστας Μακεδόνας

 

Με βρίσκει η νύχτα να γυρνώ
με μάτια πικραμένα
και κάθε δρόμος και στενό
να μου μιλούν για σένα
Σαν αετός θα σηκωθώ
και τα φτερά θα κλείσω
αρνήσου με να σκοτωθώ
αγάπα με να ζήσω
Σαν αετός θα σηκωθώ
πολύ ψηλά να φτάσω
μην έχει βράχο να σταθώ
κλωνάρι να το πιάσω

 

Σε καλό σε κακό

Στίχοι: Γιάννης Καλπούζος
Μουσική: Θοδωρής Λαχανάς
Ερμηνεία: Ελένη Πέτα

Μ’ ένα βλέμμα φωτιά
Επιστρέφεις ξανά
Λες και μόνο μια μέρα να έλειψες
Σαν φεγγάρι τρελό
Στον δικό μου ουρανό
Που ξεχνάς πως για χρόνια εγκατέλειψες
Κι είμαι πάλι ρωγμή, στου έρωτά σου τη γη
Κι από νέους σεισμούς δοκιμάζομαι
Το γλυκό σου φιλί, δεν αντέχω πολύ
Να σου λέω ότι πια δε χρειάζομαι
Σε καλό σε κακό, σε ποιο δρόμο να μπω
Δε με νοιάζει στα χέρια σου αφήνομαι
Κι ένα μόνο κρατώ, κι είναι αυτό αρκετό
Στης φωτιάς σου τον κύκλο πως κλείνομαι
Με την ίδια φωνή
Που εντός μου δονεί
Της αγάπης και πάλι τα χρώματα
Επιστρέφεις εδώ
Στου καημού την οδό
Και τον κόσμο μου αλλάζεις αυτόματα
Κι είμαι πάλι ρωγμή, στου έρωτά σου τη γη
Κι από νέους σεισμούς δοκιμάζομαι
Το γλυκό σου φιλί, δεν αντέχω πολύ
Να σου λέω ότι πια δε χρειάζομαι

 

Της μοναξιάς τα τρένα

Στίχοι: Γιάννης Καλπούζος
Μουσική: Γιάννης Σαββιδάκης
Ερμηνεία: Γιάννης Σαββιδάκης

 

Όλοι για σένα λένε μα εγώ σωπαίνω
στέκει φρουρός ο πόνος
και δε μιλώ και ψάχνω μες στη νύχτα
για το χαμένο της αγκαλιάς σου θησαυρό
Τώρα ποτέ τα βράδια το φως δεν κλείνω
έτσι μπορώ κι αντέχω την ερημιά
και ό,τι πάω ν’ αρχίσω μισό τ’ αφήνω
σαν την μισή μου την καρδιά
Με πήρανε της μοναξιάς τα τρένα
και να γυρίσω δεν μπορώ
γιατί `ναι η αγάπη σου για μένα
το πιο γλυκό μου όνειρο
Όλοι μου λεν να φύγω ν’ αλλάξω σπίτι
κι έτσι θα ξεχάσω κάποια στιγμή
μα εγώ κρατάω κλεισμένο και το φεγγίτη
το άρωμά σου μη χαθεί

 

Τι θέλουνε τα μάτια σου

Στίχοι: Γιάννης Καλπούζος
Μουσική: Σπύρος Κοντάκης
Ερμηνεία: Καίτη Γαρμπή

Από μικρός φορτώθηκα
τη νύχτα και πηγαίνω
με διφορούμενο χρησμό
και βλέμμα ραγισμένο
Κι εσένα όλα στα δώσανε
σ’ ένα χαρτί γραμμένα
και μες τα χέρια σου κρατάς
φεγγάρια αναμμένα
Τι θέλουνε τα μάτια σου
τα μάτια σου από μένα
καμένη γη αφήσανε
αγάπες σας κι εσένα
Μαρμαρωμένα όνειρα
για μια ζωή μετράω
σε χιονισμένο ουρανόv
ξυπόλυτος γυρνάω

 

Τι μου ‘χει λείψει

Στίχοι: Γιάννης Καλπούζος
Μουσική: Κώστας Φαλκώνης
Ερμηνεία: Ελένη Πέτα

Το παράπονο με παίρνει
και το δάκρυ μου
μοιάζει πέλαγος που τρέμει
το κορμάκι μου
Τι μου ‘χει φταίξει
τι μου ‘χει λείψει
και τα τραγούδια
μου φέρνουν θλίψη
πόσο μου ‘χουν λείψει
τα δυο σου μάτια
η αγκαλιά σου
που δεν υπάρχω
μες την καρδιά σου
καίγομαι μακριά σου
Μες στις φλόγες που γυρίζω
λειώνει σίδερο
κι απ’ τον ουρανό σου ελπίζω
ένα σύννεφο

 

Των άστρων οι φωνές

Στίχοι: Γιάννης Καλπούζος
Μουσική: Κώστας Φαλκώνης
Ερμηνεία: Ελένη Πέτα

Στην ερημιά κι αν προχωρώ και στα στενά
Η μοναξιά μες τους πολλούς με συναντά
Και προσπαθώ σαν τους τρελούς να κρατηθώ
Απ’ τον ιστό του φεγγαριού ψηλά να βγω
Ακούς, των άστρων τις φωνές ακόμα
ή πατάς κι εσύ γερά στο χώμα;
Δες, αδειάσαν του ουρανού οι δρόμοι
κι εγώ νιώθω μόνη
Ακούς, των άστρων τις φωνές ακόμα,
ή πατάς κι εσύ γερά στο χώμα;
Ποιος μου πήρε ό,τι αγαπάω,
πες μου πού να πάω…
Το γκρίζο φως της λογικής συνηθίζει εδώ
Σαν βουητό της εθνικής, σαν τον καπνό
Κι εγώ πετώ με της ψυχής τον αετό
Μες την ηχώ της εποχής να μη χαθώ

 

Όπου πας

Στίχοι: Γιάννης Καλπούζος
Μουσική: Θοδωρής Λαχανάς
Ερμηνεία: Αγγελική Ζήκα

Μόνο τα μάτια της καρδιάς
βλέπουν στο φως και στο σκοτάδι
μ’ αυτά τα μάτια με κοιτάς
και το φιλί, και το φιλί φέρνει το χάδι
Όπου πας να πηγαίνω
μ’ ένα πλοίο βαμμένο
στων ματιών σου το χρώμα
Όπου πας να πηγαίνω
με τον ήλιο ριγμένο
στ’ ακριβό σου το σώμα
Απ’ της αγάπης το νερό
θέλω να πιω να ξεδιψάσω
όπου δεν πάει το μυαλό
με το κορμί, με το κορμί θέλω να φτάσω

 

Στα φτερωτά σου χέρια

Στίχοι: Γιάννης Καλπούζος
Μουσική: Δημήτρης Παπαδόπουλος
Ερμηνεία: Πίτσα Παπαδοπούλου

 

Άκουγα για έρωτες τρελούς, ωκεανούς
για τραύματα και θαύματα
Άκουγα για έρωτες τρελούς, για ουρανούς
για πέλαγα και γέλαγα
και τώρα, και τώρα, και τώρα…
Στα φτερωτά σου χέρια αφήνομαι
στις λίμνες των χειλιών σου πνίγομαι
Στα φτερωτά σου χέρια αφήνομαι
κι εγώ, νερό, φωτιά, και στάχτη γίνομαι
νερό, φωτιά, και στάχτη γίνομαι
Έλεγα πώς όλα στη ζωή, η λογική
τα όριζε, τα γνώριζε
Κι άκουγα για έρωτες τρελούς, για ναυαγούς
και πέρναγα προσπέρναγα
και τώρα, και τώρα, και τώρα…

 

Αν πας αλλού

Στίχοι: Γιάννης Καλπούζος
Μουσική: Γιάννης Σαββιδάκης
Ερμηνεία: Γιάννης Σαββιδάκης

 

Αν πας αλλού
μες στα σεντόνια αλλουνού
δε θα τ’ αντέξω
μπόρες θα γίνουν τα φιλιά
και σε βαρύ καημό θα πέσω
Αν πας αλλού
με τα καράβια του μυαλού
θα ταξιδέψω
νύχτες θα βάλω για πανιά
εγώ παντού να σε γυρέψω
Ο ουρανός κι η θάλασσα
θα ρίξουνε τ’ αστέρια
στο δάκρυ μου που χάλασα
για σένα μια ζωή
Ο ουρανός κι η θάλασσα
μέσα στα δυο σου χέρια
θα σβήσουν την αγάπη μας
να σκοτεινιάσει η γη
Αν πας αλλού
με την ορμή του κεραυνού
στη γη θα πέσω
στάχτη να γίνω στο βοριά
ποτέ να μην ξαναπονέσω
Αν πας αλλού
με τη ματιά του ναυαγού
θα σε κοιτάζω
κι όπως το χώμα που διψά
σαν την βροχή θα σ’ αγκαλιάζω

 

Φορτηγά

Στίχοι: Γιάννης Καλπούζος
Μουσική: Σπύρος Κοντάκης
Ερμηνεία: Κωνσταντίνα

 

Μες στο καταχείμωνο,
μεσάνυχτα και κάτι
μ’ εκκλησιάς αντίδωρο
και λόγια του Σωκράτη,
καταμεσής στην άσφαλτο
τραπέζι θα σου κάνω
το κάστρο σου το άπαρτο
στα χέρια μου να πάρω.
Να περνούν τα φορτηγά
δεξιά κι αριστερά
να στριγγλίζουνε τα φρένα
και τα χείλη σου ένα ένα
κόκκινο κρασί σαν αίμα
να μου δίνουν τα φιλιά.
Τα σύννεφα στην άσφαλτο
βαρύ χαλί θα στρώσω,
και σαν χωράφι άσπαρτο
το σώμα σου θα οργώσω.
…………………
Σκηνικό παράστασης
θα μοιάζει του Φελίνι
και γιορτή ανάστασης
στου φεγγαριού τη δίνη.

 

ΚΑΛΠΟΥΖΟΣ

Αρέσει σε %d bloggers: